Take me home

country-road, to the place, I belong... hvernig væri það nú ef vegirnir væru svona? hehe, maður færi bara út og vegurinn færi bara með mann eitthvað;) ...það er svo gaman að snúa út úr, uppáhaldsiðja ungs manns sem ég þekki: Grétars!
jæja, lífið er nú alveg ágætt þegar maður er nýbúinn í sturtu, kominn yfir skólastressið sökum langrar fjarveru, með outkast - hey ya í eyrunum að spjalla við vinkonu sína á msn og fá sms fá kærastanum sínum og að blogga!!! GERIST ÞAÐ BETRA?!?!
ég held nú ekki, hei! ég er samt að spá, ef ég blogga svona næstum á hverjum degi þá fer fólk að kommenta, er þaggi?? ;) hehe, sálfræðiaðferðir eru oft nothæfar í ýmsum pörtum lífsins...ef þið eruð ekki að skilja hvað ég er að fara hér á þessum bloggskratta þá örvæntið eigi, ég er klikkuð!
hei! sjáiði ekki fyrir ykkur bloggskrattann! svona lítinn bláan og rauðan kall (einhvern veginn flekkóttur held ég) með þetta líka fína glott og helst svona gafal eins og allir skrattar eiga! hann situr um okkur og stingur okkur í rassinn ef við erum að vanrækja bloggið en stundum stingur hann okkur að ástæðulausu því honum finnst svo gaman að hrekkjast!!
jamm og jæja, Hjálmar á laugardaginn, Grétar ammli á sunnudaginn (ég veit EKKERT hvað ég á að gefa honum?!?!! HJÁLP!!!) og svo lagningadagar og árshátíð!! vííí!! :D